Imię: Nolan
Nazwisko: Hocherman
Pseudonim: Ace
Płeć: Mężczyzna
Rasa: Ziemianin (powoli przemieniający się w Emoryta)
Wiek: 28 lat Ziemskich
Zawód: Pilot myśliwców i fregat Gwiezdnych Wilków/Kapitan oddziału "Czaszek"
Wygląd:
Nolan Hocherman. Wiele ludzi czuje strach, wchodząc samotnie
do kiepsko oświetlonego tunelu metro. W końcu było to popularne miejsce
wszelkich rzezimieszków, lubujących się w kradzieżach czyiś rzeczy. Mimo, że
trend ten został przez Róg Obfitości zdjęty, uczucie pozostało. Paniczne
przerażenie, gdy akurat podczas naszego spaceru, jakiemuś niedorajdzie
przyszedł ten sam pomysł. Lecz jak bardzo wielki odczuje się strach, gdy
zobaczy się prawie dwumetrowego, sięgającego stu dziewięćdziesięciu pięciu
centymetrów mężczyznę, o bladej jak śnieg skórze. Mina z typu "odezwij
się, a zajebie jak psa". W przypadku lepszego humoru "może się z Tobą
zabawię?" z akompaniującą krzywizną ust szyderczego uśmiechu. Wyglądem
może przypominać nieco chorego, lecz nikt, absolutnie nikt nie będzie miał
zamiaru zapytać się czy wszystko w porządku. Sama groźna mina może i by nie
podziałała na większości śmiertelników. Lecz wystarczy przeanalizować jego
aparycje. Dość ostro wyrysowane rysy twarzy. Lekko wysunięta kość brody. W
miarę głęboko osadzone oczy, których kolor można przyrównać do czerwonych
świetlówek. Smoliste włosy. Blizna przechodząca nieco przez czoło i łuk brwiowy. Dodawała uroku, szczypty
zadziorności. Dziwne uczucie, jakby jego spojrzenie wywiercało dziurę w duszy i
przenikało do najgłębszych jej zakamarków. Wyraziste żyły. Przystojny i
przerażający za razem. Schodząc w dół wzrokiem z jego twarzy, dostrzec można
umięśnienie. Pasujące do jego wzrostu i złowrogiej postury. Dłonie poniszczone
przez trudy cięższego życia. Bez problemu można stwierdzić, że posiada
doświadczenie w walce wręcz. Gdyby natrafić na niego w cieplejsze dni,
dostrzegłoby się na jego ciele wiele blizn. Począwszy od cięć, kończąc na
popaleniach i bliznach po pociskach. Więc ostatnie, co Ziemscy śmiertelnicy by
pragnęli, to spotkać Nolana Hochermana w tunelu metro po zmroku.
Charakter:
Charakter? Żołnierza, który swe zasługi zawdzięcza depresji?
Dla normalnego człowieka, wręczenie medalu za dobrze wykonaną misje jest czymś wielkim,
sprawiającym radość. Nolan Hocherman z niechęcią przyjmując złote przedmioty,
potrafił je najzwyczajniej wymienić na coś mniej wartościowego. Narkotyki,
przeróżne używki. Nie ceni swojego życia. Wybiera zawsze najbardziej ryzykowne
dla niego rozwiązania. Podciąć sobie żył nie podetnie. Zawisnąć nie zawiśnie,
lecz nie ma nic do śmierci poprzez wlecenie w kogoś swoim myśliwcem. Wykonał
taki zabieg. Niestety, przeżył. Na dodatek bez odniesienia poważnych obrażeń i
zniszczeń swojego statku. Ktoś chciał mu pomóc w jego problemach? Było kilka
śmiałków, lecz gdy tylko ochotnicy mieli coś poświęcić, uciekali z podkulonymi
nogami. Dlatego Ace raczej nie polega na ludziach. Woli siebie i wierzy tylko i
wyłącznie w siebie. Nie ufa. Kłamie gdy kogoś nie lubi. Jest szczery dla osób, które
darzy jakimś szacunkiem. Jednakże u niego o zdobycie takowego jest diabelnie
trudnie. Z reguły jest dość niedostępny. Siedzi we swej umysłowej samotni, a
gdy ktoś zaburzy jego spokój, potrafi warczeć i gryźć. Rzadko miewa dobry
humor, jednakże widzenie go w takim stanie jest niebezpieczne. Podjarany Nolan,
naładowany pozytywną energią to Nolan, który przestaje respektować jakiekolwiek
zasady, kodeksy czy reguły panujące na statku. Rozkazy? Odwrót? To taka zupa z Azji?
To dobrze, bo jej już nie ma. Fuck the rules. Czując się dobrze we swym statku,
niszcząc oddziały wroga, trudno będzie go oderwać od ulubionego zajęcia. Niczym
dzieciaka od ulubionych słodyczy. Na szczęście, posiada szczyptę racjonalnego
myślenia. Czasem, widząc że sytuacja nawet i go przytłacza, taktycznie może
wróci się do bazy. W szczególności, gdy na tyłach słyszy rozżalonego,
płaczliwego nawigatora, doprowadzającego go do szewskiej pasji.
Technologia:
Nolan nie to, że nie lubi psioniki. Lubi ją, ale używanie
swojego umysłu do przesuwania przedmiotami mu nieszczególnie pasuje. Wystarczy
mu faza po ulepszonym LSD. Tam nawet tworzy tornada dzięki swej wyobraźni. Gdyby
połączył narkotyki z takimi zdolnościami, mógłby zostać wyrzucony z Nobulusa-71
za wyrżnięcie w pień wielu niewinnych cywilów. Jest tego świadomy, dlatego mówi
"nie" mimo wielu propozycji. Lecz zamiast tego, Ace wymyślił
ciekawsze rozwiązanie. Jako jeden z nielicznych, posiada moduł "Zabójcy
Bogów MK3". Jeden z najbardziej skutecznych technologicznych gadżetów.
Pozwala on na wyłączenie czyiś zdolności opartych na potędze umysłu. Mózg
psioników wypuszcza z siebie specjalne fale mózgowe (nie spotykaną w innych
ziemskich mózgach), nazywające się falami "omega". Zabójca Bogów
pochłania ją i całkowicie niweluje w odległości 30 metrów. Oznacza to, że
delikwent o mocach psychotycznych, chcąc użyć telekinezy bezpośrednio na takim
Nolanie, nie zdoła go nawet podnieść. To samo tyczy się reszty psionicznych
umiejętności. Jeśli Zabójca Bogów MK3 jest włączony, osoby używające potęgi
swego umysłu będą musiały trzymać się na baczności.
Talenty:
Kto jak kto, ale Nolan mógłby być uznany za pracoholika.
Większość swojego dorosłego życia poświęcił na symulatorach statków
kosmicznych. Nie na piciu alkoholu jak co poniektórzy jego rówieśnicy. Lecz
traktował to zajęcie raczej jako rozrywka. Miał dar, smykałkę do statków
powietrznych. Wychodził z najgorszych opresji, gdzie nawet jedni z najlepszych
poddawali się. Był prawdziwym asem przestworzy. Stąd też jego ksywa, Ace.
"W ryj dać, mogę dać" mówiło ponoć stare
porzekadło Japiniusza. Nolan z pewnością mógł. Jako mężczyzna posiadający
mięśnie, dla którego cały świat jest wrogiem, trenował. Traktował to osobiście.
Jako zadanie. Jeśli chce przeżyć w dżungli zwanej życiem, musi być mocny,
silny. To oto motto życiowe sprawiało, że stale dążył co swojego samodoskonalenia
się. Osiągnął solidną podstawę. Doszedł do wyśmienitego poziomu. Potrafi
walczyć, nie tylko pięściami, ale też nogami, bronią palną, bronią laserową.
Dopasowanie się do bitwy opanowany do kryteriów komandosów. Nic dodać, nic
ująć. Maszynka do mielenia mięsa, zdolna poradzić sobie z przewyższającym go w
aspektach siły, zwinności i inteligencji. Wytrenowana bestia.
Słabości:
Zmiana w Emoryta nie przebiega tak, jak w większości przypadków. Kilka dni, ciach, zmiana skóry i innych rzeczy, by otrzymać rasowe bonusy. Niestety, przyjęcie leków tamujących przemianę źle podziałało. O wiele gorzej. Zamiast zatrzymać proces, spowolniły go, zmieniając na prawdziwe, codzienne katusze. W dodatku przez kilka nieokreślonych lat. Codzienne kasłanie krwią, z dnia na dzień zresztą zmieniającą kolory. Wymiotowanie. Trudności z koncentracją. Wymiana wszystkich objawów, które były zapisane na ulotce APAP'u z Polski. Istne przekleństwo, które podlega swoim własnym widzimisię.
Historia:
2214 - uroczy skurwysyn przybywa na świat, zostając nazwany przez rodziców Nolan.
2222 - Pan Hocherman, czyli ojciec Nolana, otrzymuje status M.I.A. (Missing in Action).
2223 - Pani Hocherman nie wierząc w powrót swego męża, popełnia samobójstwo. Nolan trafia do sierocińca.
2225 - słodka para Emorytów dokonuje adoptacji Nolana.
2229 - do krwiobiegu Nolana trafia krew Emorytów, która rozpoczyna przemianę. Niestety, leki nie działają odpowiednio na jego organizm. Dodatkowo, Nolan zostaje przeniesiony do szkoły dla trudnej młodzieży przez zabójstwa, które dokonał.
2230 - Nolan przez zbyt agresywne nastawienie, trafia do specjalistycznej szkoły wojskowej, zwącej się "Ostatnia nadzieja". Uczy się w tym miejscu pilotażu myśliwców i fregat, jak i samoobrony.
2232 - Nolan zostaje przydzielony do jednostki Gwiezdnych Wilków na stanowisko pilota. Wyrusza w pierwszą misje, z której też powraca. Otrzymuje pseudonim "Ace" za zlikwidowanie wielu jednostek wroga w ekstremalnych warunkach, uchodząc z życiem.
2233-2242 - ekspansja Nolana. Awans na kapitana "Czaszek", czyli oddziałowi Gwiezdnych Wilków. Liczne nagrody za heroizm, oddanie imperatorowi i skuteczne działanie na polu walki.
